Santa Socks

De Sint had “goed gereden”. Op naar de kerstman! Santa overslaan terwijl je in de USA woont vind ik geen optie, maar ik wil natuurlijk ook geen verwende kinderen. Dus heb ik ze verteld dat Sinterklaas en neef Santa altijd overleggen over kinderen die van twee walletjes willen eten. Ik breng een bezoek aan de Amerikaanse versie van de Action, “The One Dollar Tree” en in een vlaag van verstandsverbijstering heb ik wat “praktische” cadeau’s in de slee van Santa gegooid. Omdat we met de kerst naar Nederland gaan vieren we de 22e al “Santa”. De sokken hangen al een week bij de kerstboom en de verwachtingen zijn, de uitleg en waarschuwingen ten spijt, hooggespannen. Ik ben best wel tevreden over mijzelf als moeder: niet te veel verwend, kinderen voorbereid en toch nog een mooi stapeltje pakjes onder de boom…..

Als de kinderen uit school komen, liggen de pakjes al onder de boom. Ze moeten wachten met uitpakken tot papa ook thuiskomt. Dat duurt nog een dik uur… Simon inspecteert de cadeau’s en constateert dat die kerstman eigenlijk een luie donder is; “die pakjes zijn wel heel slordig verpakt’. Dat is even incasseren want ik heb best wel mijn best gedaan om er mooie, uitbundige, strikken op te maken. Simon houdt duidelijk niet van barrok. Zijn frustratietolerantie blijkt beperkt want na zo’n kleine vijf minuten houdt hij het niet meer. Hij begint het papier van het grootste cadeau te rukken en tegen de tijd dat ik hem te pakken heb, is het eigenlijk al uitgepakt. Standje natuurlijk en zoals gewoonlijk reageert hij daarop met een enorme huilbui. Gezellig! Merel is happy en die kan beter wachten. Ze weet namelijk al precies wat er allemaal in de pakjes zit. Als ze het opsomt, begint mij de moed in de schoenen te zakken. Al mijn pedagogische preken van niet te veel willen, bescheiden zijn, tevreden met wat je hebt, komen in haar verwachtingen van wat er in die pakjes zit niet voor. Dat wordt ook voor mij een lang uur wachten op papa….

Je begrijpt het al. Tegen de tijd dat het startsein voor uitpakken is gegeven begint het drama…… de teleurstelling is groot als Santa de afspraken met de Sint blijkt te zijn nagekomen. Hoezo krijgt papa een nagelknipper? Da’s toch geen cadeau? Sokken? Die krijg je zo toch ook wel? En dan blijkt de kerstman ook nog een rekenboek aan Merel geschonken te hebben!! De kerstman had het goed bedoeld; als je toch moet oefenen, laten we het dan een beetje leuk maken. En de One Dollar Tree dacht met hem mee… leuke rekenboekjes voor weinig…… Santa kan wél goed tellen. WOEDEND is Merel. Hoe kan die kerstman nu een rekenboek geven? Hij weet toch dat ik dat HAAT! Hoe haalt hij het in zijn harige hoofd! Wat bezielt die man? Papa doet een poging haar tot bedaren te brengen. Uiteindelijk grijpt hij ten einde raad naar de onvermijdelijke “zielige kindjes in Africa” preek. Niets helpt en hoe meer hij zijn best doet hoe brutaler ze wordt. Santa kan de POT OP! en als hij begint te stinken doen we de deur op slot…..

Advertisements

De atheïstische sneeuwpop

Als “Roomparent” van Simons klas word ik geacht te zorgen voor een kerstgeschenk voor de leerkrachten. Het is gebruikelijk daarvoor geld te verzamelen en dat te overhandigen in de vorm van een geschenkbon. Ik dacht, als gierige Nederlandse, aan een paar dollars per ouder, maar het blijkt om grotere bedragen te gaan. Amerika zou Amerika niet zijn als dat niet aan allerlei regeltjes moet voldoen. Zo mag een docent als privé geschenk niet meer dan 150 dollar krijgen. Om “omkoping” van docenten te voorkomen mag éen ouder niet meer dan 50 dollar geven. Waarvoor ouders docenten dan omkopen is mij nog niet helemaal duidelijk…. extra aandacht waarschijnlijk. Ik vond het een beetje kaal alleen geld dus heb ik bedacht dat we een kerstboom in de klas zetten waar kinderen een zelfgemaakte versiering in kunnen hangen. Daar heb ik een grote (culturele) denkfout gemaakt….. op deze publieke school mag niets verwijzen naar welke religie dan ook. Prima policy natuurlijk, maar dat een kerstboom alleen al niet mag had ik dan weer even niet bedacht. Eigenlijk mag er niets dat ook maar riekt naar kerstmis. En de oorsprong van de kerstboom is niet eens religieus (http://nl.wikipedia.org/wiki/Kerstboom). Het heet hier dan ook geen kerstvakantie, maar winterreces of ze hebben het over “the hollidays”. Het is ook geen kerstgeschenk, maar een oudejaarsgeschenk. Inmiddels zijn er al kinderen aan het knutselen geslagen en moet ik iets anders bedenken om al dat moois aan op te hangen. Het meest ongelovige wat in mij opkomt is een sneeuwpop. Die zijn over het algemeen niet gelovig en komen in geen enkel bijbel of ander heilig geschrift voor. Uit de rommelkelder van de huisbaas heb ik een mooie standaard gevist (lees lamp gesloopt) en dankzij de overdreven verpakkingszucht van amazon.com had ik karton genoeg voor wel 10 sneeuwmannen. De sneeuwpop hangt vol haakjes voor versieringen en heeft een rugzakje voor tekeningen, (nieuwjaars)kaarten want kerstkaarten mag natuurlijk niet. Daarmee ben ik weer even van de straat geweest en de kinderen vinden het prachtig….. Terwijl ik naar huis loop, vraag ik mij meteen af of ik nu niet achtervolgd ga worden door de emancipatiewetten omdat de sneeuwpop een mannetje is, maar dan hadden ze het vast wel gehad over een snowperson……

kerstman 1 sneeuwman 2

Kerstkermis

Pleasantstreet Belmont, ma

Pleasantstreet Belmont, ma

Nog 14 dagen tot de kerst, de temperatuur neemt af, de gasrekening neemt toe en de dagen worden nog steeds korter. En terwijl de rest van de wereld energie probeert te besparen verwarmen wij hier in ons spaarzaam geïsoleerde huis een groot deel van de tuin. Ik put troost uit de gedachten dat we geen geld aan het verbranden zijn, maar dat de buitenkant van ons huis een soort knuffelmuur is voor die arme eekhoorns, stinkdieren, chipmunks en niet te vergeten onze (O)possum. Waarschijnlijk kruipen die ’s nacht dicht tegen onze buitenmuren aan om hun bontjes en kontjes op te warmen en zorgen wij ervoor dat hun kleine pootjes niet bevriezen in de soms ijzige kou van dit landklimaat. De amerikanen lijken aan de global warming een broertje dood te hebben en bouwen nog steeds huizen van karton met de voordeur in de huiskamer en ook op feestverlichting wordt niet bezuinigd. De lampjes van Halloween zitten nog amper in de doos of de kerstversiering popt in alle hoeken en gaten op. En ook hier is menig Amerikaan het milieu even uit het oog verloren. Zodra een boom of winkelstraat is opgetuigd is dat een reden voor een feest en wordt het ontsteken van de lampjes gevierd. The christmas spirit is hier heel groot, maar zeker niet groen. Hoe groter, hoe beter zullen ze ook in Pleasant street in Belmont gedacht hebben waar twee families wel heel erg hebben uitgepakt met lampjes. Ik geloof mijn ogen niet als ik er langsrijd. Een gemiddelde kermis op het platteland van Limburg moet het met minder lampjes stellen

Over Sinterklaas, witte zwarte piet en niet achter in bus zitten.

warte+pietTerwijl in Nederland de discussie over wel of niet een zwarte piet in volle gang is, is de witte piet in huize H. al lang geïntroduceerd. Zwarte pieten in de Nederlandse traditie is hier op zijn zachts gezegd vreemd en met een beetje geluk zou het zelfs strafbaar kunnen zijn. Ik besluit daarom al in een vroeg stadium de kinderen uit te leggen waarom zwarte piet hier gewoonweg niet kan. Dus ik, geschiedkundige als ik ben, de kinderen verteld van de slavernij, disciriminatie, rassenonderscheid, Martin Luther King en natuurlijk Rosa Parks die haar plek in de bus niet wilde afstaan aan een blanke om vervolgens achter in de bus te moeten gaan zitten. De kinderen vinden het allemaal de gewoonste zaak van de wereld en als “er iets niet klopt in de schoen” wordt het meteen geweten aan het feit dat die witte pieten nog niet zo goed getraind zijn 😉 Een paar weken nadat ik ze heb uitgelegd waarom we hier dus witte pieten hebben, vraag ik nog eens aan ze of ze onthouden hebben waarom dat ook alweer is. Merel antwoordt braaf met “daar worden de gekleurde mensen verdrietig van” en Simon weet het niet meer. Even later weet hij het toch: “ omdat gekleurde mensen niet achterin de bus willen zitten” ………