Boodschappen

Als ik op vakantie ben, vind ik het leuk om boodschappen te doen in een vreemde supermarkt. Je hebt tijd zat, bent in een goede stemming en in voor iets nieuws. De eerste twee maanden hier had ik 24/7 de kinderen en dus sleepte ik die mee. Elke week een andere supermarkt. Het was leuk bedacht, maar uiteindelijk zijn we er allemaal een beetje door getraumatiseerd. De kinderen omdat het oervervelend is en ik omdat die kinderen oervervelend zijn. Zodra we het wagentje over de drempel rijden, begint Simon al te vragen “zijn we al klaar?” boodschappenwagenVan alle opvoedingsadviezen over hoe gezellig boodschappen te doen met je kroost werkt er wat mij betreft maar één en dat is “als het effe kan ga je alleen”. Tenzij je niet echt iets nodig hebt. Waar ik normaal zo’n drie kwartier doe over de weekboodschappen, kost dat hier twee uur. En mét kinderen drie uur omdat die niet schijnen te snappen dat zeuren vertraagt. Alles lezen en uitvogelen. Vertalen, vergelijken, keuzes maken. Zeker omdat er in veel produkten suiker en smerige “smaakjes” blijken te zitten. En dan heb ik het nog niet over hormonen en smaakjes in het vlees. Diezelfde ongeduldige kinderen zijn de eerste die zuur kijken als de pasta met rode saus blijkt te smaken naar iets wat heet “garlic & oregano” maar meer weg heeft van een bubble gum aroma. Foute blikje gepelde tomaten. Écht smerig, maar onder druk van kinderen die elkaars hielen pellen met een winkelwagen en dreigen met in de broek pissen, grijp ik weleens mis.

Inmiddels zijn we bijna een jaar verder en heb ik zo mijn vaste plekken gevonden. Dat was een hele investering. Met in mijn achterhoofd de angst om hier zo goed te integreren dat mijn kinderen, mijn man of erger nog MIJN billen USA vormen gaan aannemen, was dat nog wel een uitdaging. Uiteindelijk blijkt het hier prima mogelijk gezond te eten.

Duur?

Ik realiseer mij nu pas dat ik daar in Nederland eigenlijk nooit zo op lette. Ik geloof niet dat ik de laatste 10 jaar ooit nog bij elkaar opgeteld heb wat we maandelijks uitgeven aan eten. Als student deed ik dat, maar daarna niet meer. Hier zijn we zo’n 1200 tot 1500 dollar in de maand kwijt voor eten. Exclusief uiteten. Met de huidige stand van de dollar vast meer dan in Nederland, maar ik weet het eigenlijk niet. Sommige dingen zijn veel duurder en andere goedkoper. Gisteren kocht ik een pakje noodles voor de Pad Thai voor 3.98 dollar. Dat was de goedkoopste. Echter bananen waren gisteren maar zo’n 80 dollar cent per kilo. boodschappen bananenOesters en kreeft zijn spotgoedkoop (resp. 1.5$ per stuk en 12$ per kilo) en voor een brood betaal je meer dan 5$. Hoe dan ook we eten erg gezond. Misschien nog wel gezonder dan in Nederland. Vooral omdat we er nu zo bewust mee bezig zijn.

Advertisements

One thought on “Boodschappen

  1. Ik snap het helemaal! Vreemde supermarkten zijn leuk, maar niet met kinderen! Gefeliciteerd trouwens met je rijbewijs. Dat zal een hele opluchting zijn. Heb je wel weer wat te vieren! ha ha

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s