Santa Socks

De Sint had “goed gereden”. Op naar de kerstman! Santa overslaan terwijl je in de USA woont vind ik geen optie, maar ik wil natuurlijk ook geen verwende kinderen. Dus heb ik ze verteld dat Sinterklaas en neef Santa altijd overleggen over kinderen die van twee walletjes willen eten. Ik breng een bezoek aan de Amerikaanse versie van de Action, “The One Dollar Tree” en in een vlaag van verstandsverbijstering heb ik wat “praktische” cadeau’s in de slee van Santa gegooid. Omdat we met de kerst naar Nederland gaan vieren we de 22e al “Santa”. De sokken hangen al een week bij de kerstboom en de verwachtingen zijn, de uitleg en waarschuwingen ten spijt, hooggespannen. Ik ben best wel tevreden over mijzelf als moeder: niet te veel verwend, kinderen voorbereid en toch nog een mooi stapeltje pakjes onder de boom…..

Als de kinderen uit school komen, liggen de pakjes al onder de boom. Ze moeten wachten met uitpakken tot papa ook thuiskomt. Dat duurt nog een dik uur… Simon inspecteert de cadeau’s en constateert dat die kerstman eigenlijk een luie donder is; “die pakjes zijn wel heel slordig verpakt’. Dat is even incasseren want ik heb best wel mijn best gedaan om er mooie, uitbundige, strikken op te maken. Simon houdt duidelijk niet van barrok. Zijn frustratietolerantie blijkt beperkt want na zo’n kleine vijf minuten houdt hij het niet meer. Hij begint het papier van het grootste cadeau te rukken en tegen de tijd dat ik hem te pakken heb, is het eigenlijk al uitgepakt. Standje natuurlijk en zoals gewoonlijk reageert hij daarop met een enorme huilbui. Gezellig! Merel is happy en die kan beter wachten. Ze weet namelijk al precies wat er allemaal in de pakjes zit. Als ze het opsomt, begint mij de moed in de schoenen te zakken. Al mijn pedagogische preken van niet te veel willen, bescheiden zijn, tevreden met wat je hebt, komen in haar verwachtingen van wat er in die pakjes zit niet voor. Dat wordt ook voor mij een lang uur wachten op papa….

Je begrijpt het al. Tegen de tijd dat het startsein voor uitpakken is gegeven begint het drama…… de teleurstelling is groot als Santa de afspraken met de Sint blijkt te zijn nagekomen. Hoezo krijgt papa een nagelknipper? Da’s toch geen cadeau? Sokken? Die krijg je zo toch ook wel? En dan blijkt de kerstman ook nog een rekenboek aan Merel geschonken te hebben!! De kerstman had het goed bedoeld; als je toch moet oefenen, laten we het dan een beetje leuk maken. En de One Dollar Tree dacht met hem mee… leuke rekenboekjes voor weinig…… Santa kan wél goed tellen. WOEDEND is Merel. Hoe kan die kerstman nu een rekenboek geven? Hij weet toch dat ik dat HAAT! Hoe haalt hij het in zijn harige hoofd! Wat bezielt die man? Papa doet een poging haar tot bedaren te brengen. Uiteindelijk grijpt hij ten einde raad naar de onvermijdelijke “zielige kindjes in Africa” preek. Niets helpt en hoe meer hij zijn best doet hoe brutaler ze wordt. Santa kan de POT OP! en als hij begint te stinken doen we de deur op slot…..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s