Thanksgiving en dikke tieten

Met thanksgiving wordt dank gezegd voor de oogst en voor allerlei andere goede dingen. Best een mooi gebruik waarbij het hoe dan ook, draait om eten, familie en vrienden. Maar bovenal zijn de kalkoenen “het haasje”. In 2014 werden er hier 280 miljoen kalkoenen gegeten met thanksgiving, gemiddeld zo’n 7 kg. Zoals met zoveel dingen schieten de Amerikanen door….. zo woog de grootste kalkoen hier ooit gekweekt 39 kg. In 1930 woog de gemiddelde kalkoen nog 6 kg en anno 2014 is dat al 13,5 kg. Liepen de kalkoenen rond 1930 nog rechtop, nu kunnen ze dat niet meer omdat hun borsten te groot en te zwaar geworden zijn. In het vetmesten van kalkoenen zijn ze dus erg succesvol en ik kan er niet omheen dat er een paralel te trekken valt naar de amerikaanse mensheid. Menig menselijke rug en knie bezwijkt hier ook onder het gewicht van te dikke tieten of overmatig buikvet. Je wilt het niet geloven, maar je ziet hier zelfs zwervers met overgewicht. Niet lang geleden heb ik letterlijk en figuurlijk even stil gestaan bij een jong bedelend stel waarvan het meisje zeker 125kg woog. Ik stond erbij en ik keek ernaar en kon het niet laten mij af te vragen hoe iemand die geen geld heeft om eten te kopen zo dik kan worden? Wat gooien die Amerikanen hier dan wel niet allemaal in de prullenbak?
kalkoen

Goed, terug naar thanksgiving! We zouden niet goed integreren als wij ons afzijdig zouden houden van dit mooie feest. Dus sta ik op de ochtend van thanksgiving zorgvuldig een kalkoen te stuffen volgens de regels van Jamie. Die stopt de vulling onder het vel, bovenop de borst. Ik weet niet of iemand van jullie weleens zo’n amerikaanse kalkoen van 7 kg voor zich heeft gezien, maar het is indrukwekkend. Terwijl ik mijn hand zorgvuldig onder het vel schuif met in mijn vuist een mengsel van varkensgehakt, abrikozen, zelfgebakken brood en citroen, zie ik mijn handen bewegen onder het vel. Soms schaam ik mij voor mijn eigen vunzige gedachten, misschien komt het door mijn huidige huisvrouwenbestaan, maar ze dringen zich gewoon aan mij op.  Al stuffend en wroetend onder al dat vel en tussen dat vlees, krijg ineens flashbacks van de geboorte van mijn kinderen en zie de dokter met zijn handen in mijn buik verdwijnen en daar rondrommelen….. gatver. Ik probeer de gedachten te verjagen maar als het dan ook nog helzelfde zompende geluid gaat maken, word ik helemaal onpasselijk. Ik naai de boel snel dicht zodat alles netjes blijft zitten en manlief gooit hem of haar (ik heb geen idee) snel op de BBQ. Gelukkkig moet dat kreng nog 4,5 uur op de BBQ en zijn mijn associaties verdwenen wanneer het etenstijd is. Het was eigenlijk best wel heel lekker 😉

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s