Trotse mama

Mij voorbereidend op de grote oversteek, heb ik mij uiteraard een voorstelling gemaakt van hoe het zal zijn. Ik ben voorbereid op allerlei scenario’s goed en slecht. Eén daarvan is die van ellende met de kinderen in de eerste weken van school. Merel gaat deze week voor het eerst naar wat zij “de echte” school noemt ( de andere school is de zomerschool). Hartstikke spannend natuurlijk! Gelukkig hebben we wel al eerder kennisgemaakt bij een “meet & greet” met de juf van Merel en enkele van haar klasgenootjes. De voorbereiding naar school doen ze hier echt heel leuk! Desalniettemin is de eerste dag spannend. Merel heeft buikpijn als we naar school lopen en tegen de tijd dat we daar aankomen kijkt ze helemaal wit en houdt ze mijn hand stevig vast. We zoeken de rij waar ze in moet gaan staan en daar staat ook haar juf. Ze mag vooraan  en ik neem afscheid. Als alle kinderen er zijn, loopt de juf voorop met achter zich aan, in een keurige rij, alle kindjes van de klas. Mijn hart gaat sneller kloppen als ik Merel onzeker om zich heen zie kijken. Gelukkig heb ik Simon nog om mij af te leiden want ik ben plaatsvervangend zenuwachtig. Het is woensdag en dus meteen een korte dag, 1340u mag ik haar alweer ophalen. Ik sta 10 min te vroeg met Simon te wachten in de brandende zon (het is hier nog steeds 30 graden) en dan zie ik de juf naar buiten komen met de kinderen. Echter geen Merel. Ik probeer een paar keer de blik van de juf te vangen, maar dat lukt niet. Naturlijk wil ik niet op de eerste dag de paniekmoeder zijn en wacht nog even af. De juf heeft een lijst en lijkt die af te strepen als de kinderen afgehaald zijn. Omdat ze maar een klein groepje kinderen mee heeft, trek ik de conclusie dat ze wel in shifts naar buiten komen. Net als ik besluit het te gaan vragen, zie ik Merel aan de hand van een andere juf naar buiten komen. Ik groet haar en vraag wie die mevrouw is. Merel blijkt het ook niet te weten. Na wat over en weer gepraat begrijp ik dat Merel ergens in het proces in de “after school care line”  of in het nederlands “de BSO rij” terecht is gekomen. Ze is braaf achter de kindjes die ze kende aangelopen en in de kantine beland waar de BSO groepen verzameld worden. Als ik later aan Merel vraag hoe ze wist dat ze fout zat en naar buiten moest, zegt ze ” dat wist ik helemaal niet, die mevrouw pakte mijn hand, sleurde mij mee naar buiten en toen zag ik jou”. Ach gut…. Merel vertelt de hele terugweg over wat ze allemaal gedaan heeft, wat de regeltjes in de klas zijn en dat ik een formulier moet invullen. ik ben helemaal verbaasd over hoe goed ze alles begrepen heeft. Nu, na drie dagen school, weet ze hele zinnen in het engels en heeft ze zelfs gesprekken gehad met andere kindjes over hun oma’s. Ze vindt de school geweldig en heeft het al over “ons”  waarmee ze de klas bedoelt. Ik heb in mijn stoutste dromen niet gedacht dat het zo gemakkelijk zou gaan. Als ik zie hoe Merel dit alles aanpakt en hoe ze zich begeeft in dit vreemde land, met vreemde kinderen en een vreemde taal kan ik alleen maar een hele trotse moeder zijn!!! So far so good!

Burbank start 1 Burbank start 2 Burbank start 3 Burbank start 4 Burbank start 5

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s